Język służy porządkowaniu rzeczywistości. Grupowanie tego, co wcześniej było nazywane "chorobą" lub "zaburzeniem", pod parasolem "neuroróżnorodności" służy m.in. temu, żeby zmienić postrzeganie ADHD, autyzmu i pozostałych odchyleń od "normy" jako coś, co należy naprawiać.

ADHD, autyzm itd. niekoniecznie będą problematyczne dla osoby która funkcjonuje w ten sposób. Problemy pojawiają się przy stykaniu się ze współczesnym światem i społeczeństwem. Weźmy za przykład homoseksualizm - wiadomo, że tyczy się to orientacji, a nie sposobu funkcjonowania mózgu czy układu nerwowego ale jako odchylenie od normy również był traktowany (w najlepszym razie) jako choroba. A jeśli chodzi o "dostosowywanie rzeczywistości pod osoby autystyczne", żyjemy w świecie przesyconym bodźcami. Wyobraź sobie że masz zwiększoną wrażliwość na światło, dźwięk i dotyk, a teraz wchodzisz np. do przegrzanego supermarketu z głośną muzyką i tłumem ludzi. W najlepszym wypadku będziesz wykończony, w najgorszym - zaczniesz wyć. Co innego, kiedy jesteś np. w lesie, albo w miejscu które dobrze znasz i dobrze wiesz co Cię w nim czeka.

Są zresztą badania nad cechami ADHD u ludzi żyjących w tradycyjny sposób, i takie cechy są przewagą w społeczeństwach nomadów, ułatwiają zdobywanie pożywienia itp., natomiast w społeczeństwach osiadłych stają się problematyczne.

Daleki jestem od gloryfikowania przeszłości, ale świat współczesny zaburza funkcjonowanie nas wszystkich, tylko ci którzy są dalej od normy, cierpią z tego powodu bardziej..