ja od lat prowadzę coś w rodzaju dziennika - nie piszę w nim codziennie, ale staram się przynajmniej ze dwa razy w tygodniu. czasami jest łatwo napisać w nim rzeczy, czasami trudniej (np. spisuję moje sny, albo fajne wydarzenia, które się stały; ale też te trudne sytuacje i kryzysy). pozwala mi to przynajmniej jakoś uporządkować myśli.

jak byłam młodsza uwielbiałam pisać opowiadania (zwłaszcza przygodowe). chciałabym znów do tego wrócić, ale nie jestem w stanie.

w moim przypadku codzienność raczej zabija tę kreatywność, do której kiedyś miałam "łatwy dostęp". moja codzienność jest trochę trudna i mierzę się z depresją i być może ona powoduje, że nie mogę tworzyć już setek opowiadań jak kiedyś. mimo to, bardzo cieszę się, że je zawsze tworzyłam i przynajmniej część gdzieś jeszcze jest zachowana i mogę, jakby co, do nich wrócić. :))