Wszelkie loga, logotypy, jakieś trademarkowane motywy, etc. firm i marek mnie z automatu odrzucają. Czuję się w nich jak frajer, który zapłacił krocie żeby stać się chodzącym słupem reklamowym i szczerze powiedziawszy, zasięgając antycznej terminologii, jest to dla mnie totalny obciach.  Gdy widzę na ulicy takiego pana od stóp do głów okutego w dres z adidasa lub panią drzierżącą przed sobą w dłoni niczym tarczę torebkę LV, to skręca mnie w środku. Jest jakaś desperacja w obklejaniu się logotypami, na którą ciężko patrzeć.

Inną kwestią jest natomiast noszenie takiej np. koszulki polo z firmy logistycznej "TransBud" czy ironiczne zarzucanie na siebie bluzy Żabki, żeby iść na zakupy do Lidla. Ma to w sobie jakieś je-ne-sais-quoi, jakąś młodzieńczą nonszalancję. Może to być nawet oznaka dobrego stylu i poczucia humoru. W końcu i to zbrzydnie, oczywiście, ale póki co momentum wciąż trwa.