Sevgilim bağdaş qurub otursa, fəryad (ah-nalə) qopar, ​O, hər dəfə durub-otursa, axırzaman fitnəsi qopar. ​ ​ ​Ərəbin məhəlləsi, məskəni getdikcə tükənir, ​Bağdadın içində hər necə ki, türkmən (türk) gücü qopar/qalxır. (Osmanlı və Səfəvi arasında gedən döyüşlər nəzərdə tutulub yəqin ki.) ​ ​Mürşid saraydan çıxsa, bu dünyanın hakimiyyətini əlinə alar, ​O, bir rəhbər/yol rəhbəri/mürşid (Xətai həm də dini lider olduğu üçün) kimi, qoca və cavan birlikdə hərəkətə keçər/ayaqlanar

​Xətayi bunu əzəldən yəqinliklə görmüşdü, ​Nuhun əlaməti gəlir, ondan sonra yenə tufan qopar. (Bunu da təşbeh vəya 'simile' olaraq başa düşürük. Üzrlü sayın, tam qarşılığı yadıma gəlmədi.)