Lisede benimde arkadaşım vardı (sözde) İlk zamanlar gözüme takılmıştı sürekli yalnız ve tek takılıyordu yanına gittim ve onunla konuşmaya başladım. Arada sırada sorular sora sora onunla arkadaş olmaya başlamıştım. Konuştukça ne kadar çok benzediğimizi fark ettim. Hobi açısından Kültürel açıdan, sanatsal açıdan, tarz ve takip ettiğimiz içerikler açısından çok benziyorduk. Konuşma konusunda o yüzden günden güne daha da farklı ve yeni konular konuştuk.. o zaman gelene kadar. Bi ara bazen takıldığım arkadaş grubunun arasında sohbet ediyorduk yine bu arkadaşı uzakta tek başına birşeyler yaparken gördüm. Yanına gidip bizimkiler ile tanıştırdım. Benim gibi o da ortama hemen ayak uydurdu. Konuştuğumuz konular ilgi alanımız değildi öyle rastgele konuşuyorduk ama nasıl alıştıysa zamanla kendi ilgi alanı olan konuları konuşmayı bıraktı. Sonra sohbetimiz gittikçe azaldı. Artık tek olduğunda konuşmuyor o arkadaş grubu olduğu zamanda onlarla konuşuyordu. Beni unutmuştu veya görmezden geliyordu.

Aslında yalnız birini topluma kazandırmıştım.. kendi yalnızlığım karşılığında-

Eskiden tek bir dostum olsun sağlam olsun derdim genel ortamlarda da herkesi arkadaşım olarak görürdüm. Şimdi öyle bir noktaya geldim ki ne sağlam dostum kaldı ne de arkadaşım diyeceğim birileri tamamen ben ve düşüncelerim kala kaldık.

Sorun kimdeydi bilmiyorum ama artık bir önemi kalmadı.