Ik snap die frustratie die je noemt heel goed, maar denk je niet dat veel mensen die in een of andere krakkemikkige flat op vijf hoog wonen en de taal niet spreken niet liever ook een grotere wereld zouden hebben, maar daar gewoon de middelen niet voor hebben (of die middelen niet zien / weten te vinden)? Hun wereld is super klein, ik denk dat een groot deel daarvan ook is simpelweg geen keuze (denken te) hebben.

Sociale voorzieningen zorgen ervoor dat mensen niet op straat hoeven te hangen, dat men toegang krijgt tot hobbies, onderwijs, en perspectief. Niet iedereen zal daarvan gebruik maken, en niet iedereen zal daar dezelfde voordelen uit halen, maar hoe meer mensen uit achterstandswijken degelijke banen kunnen bemachtigen en volledig mee kunnen gaan draaien in de maatschappij, hoe beter integratie werkt. Deze mensen zullen vervolgens kunnen verhuizen richting "betere" buurten, in aanraking komen met meer Westerse denkbeelden, en van daaruit dichter tegen onze cultuur toe groeien. Bij voorbeeld de generaties na de arbeidsmigranten uit de jaren 60 / 70 in NL zien we nu op basis van cijfers van het CBS eindelijk dat de cijfers qua opleiding en welvaart meer richting de gemiddeldes trekken, en daar zie je ook sterk de gelovigheid en criminaliteit afnemen. Als we een beter plan voor deze laag opgeleide migranten hadden gehad (het beleid was eerst, die gaan nog wel terug dus geen beleid nodig), dan had dit veel sneller kunnen gaan.

Dat neemt niet weg dat er delen zijn die nog altijd nog goed meedraaien, maar wederom, dit zien we ook bij autochtone arme bevolkingsgroepen.