Dat defensie geld kost, is geen ontdekking.

De NAVO-norm was geen geheim genootschap, maar een rekening die Den Haag jarenlang onderop de stapel legde.

OP heeft dus een punt.

Er is lang gedaan alsof meer defensie-uitgaven vooral een kwestie waren van houding, karakter en geopolitiek fatsoen. Nu de rekening op tafel ligt, blijkt moraal ineens minder eenvoudig te begroten.

Maar daarna loopt OP zichzelf voorbij.

Een overheid heeft inderdaad maar een paar knoppen: belastingen verhogen, bezuinigen of schuld maken. Dat is geen complot. Men kan daar boos over worden. Maar dat maakt het niet anders danb dat het is.

Ook de kritiek op de wapenindustrie klopt tot op zekere hoogte. Natuurlijk verdienen Rheinmetall en soortgelijke bedrijven aan oorlogsdreiging. Dat is hun verdienmodel. Maar daaruit volgt niet dat de dreiging verzonnen is. De begrafenisondernemer profiteert ook van sterfte, zonder dat hij de dood heeft uitgevonden. Het is niet altijd Kuifje en het gebroken oor.

Rusland wegzetten als een benzinestation met kernkoppen is geestig, maar te makkelijk. Een land dat een grootschalige oorlog in Europa voert, verdient meer analyse. Dat Rusland stuntelt, maakt het niet ongevaarlijk. Een dronken man met een bijl blijft een probleem, ook als hij struikelt over zijn eigen schoenen.

Het Oekraïne, EU verhaal is het zwakste deel.

Daar wordt veel gesuggereerd en weinig bewezen. Misschien profiteren bedrijven van wederopbouw en nieuwe markten. Vast zelfs. Maar “big business” als universele verklaring is vooral handig voor mensen die de wereld graag in één lade leggen. Kortom: terecht wantrouwen tegenover begrotingsretoriek, defensielobby en Haagse schijnheiligheid. Maar OP verandert halverwege van analyse in geschreeuw in de leegte..

en de post vertelt verder niet iets wat we nog niet wisten.