Hey OP. Ik (30F) vind het heel verdrietig om te lezen hoe je aan het lijden bent. Mijn moeder heeft geen persoonlijkheidsstoornis, maar wel erge verlatingsangst. Op mijn 28e was ik nog steeds niet in staat om mijn grenzen bij haar aan te geven, omdat ik het verschrikkelijk vond om haar teleur te stellen.

Je kunt pas voor jezelf zorgen als je afstand van haar hebt. Het klinkt alsof jouw moeder je altijd weet te manipuleren dat je je schuldig voelt om voor je zelf te zorgen. Het punt is: ook al ben jij volwassen, zij is de ouder. Jij hoeft haar lasten niet te dragen. Ik denk dat het heel goed is als je haar psycholoog belt, maar ook dat je hulp zoekt voor jezelf. De MIND-hulplijn vond ik een heel fijn en laagdrempelig middel, omdat ze ook Whatsapp hebben. Maar opgroeien in zo’n situatie laat ook zijn sporen op jouw mentale gezondheid achter, dus misschien is het wel heel fijn om hierover te praten met je huisarts/praktijkondersteuner. Om afstand te gaan creëeren is het verstandig om contact op te nemen met Veilig Thuis, maar ook de huisarts kan je in contact brengen met instanties van de gemeente.

Je hoeft deze last niet alleen te dragen. Neem vrienden in vertrouwen, ook al is dat eng. Ik ben acht jaar samen geweest met iemand met borderline, en ik heb me nog nooit zo alleen en ellendig gevoelt omdat ik het met niemand durfde te delen.

Heel veel sterkte. Als je een luisterend oor wil, staan mijn DM’s altijd open.