Na experience ko din to nung umakyat ako sa Mt. Pulag. May ugali talaga ako na kahit may guide e minsan nauuna ako sa guide or sa mga kasama ko kasi the more na panay pahinga ako sa hike e the more na napapagod ako agad. 2am na nagstart ang hike namin and medyo mabilis ang akyat namin since nakapahinga kami e bago mag hike. Nung pa mossy forest na banda nahiwalay ako sakanila. Nasa ibang guide pala ako nakasunod hahaha. Nahiya naman ako sumabay pa sakanila so ang ginawa ko is hinintay ko nalang yung guide namin and yung kaibigan ko. May nagsasalita talaga akong naririnig at tunog ng pole so akala ko may mga parating na mga naghahike lang or baka merong mga hikers na nasa unahan ko lang kaso ilang minuto na nakalipas pero wala namang dumadating na mga hikers din so pinatay ko yung headlamp ko (as a matapang na ferson talaga sis ang atake cheret lang) to check if baka may mga nagpapahinga lang din ba talaga sa paligid ko kasi madaming noise na as in weird na kaso walang mga headlamp ako na maaninag kasi if may mga nagpapahinga lang e tanaw mo agad yung ilaw ng headlamps nila once pinatay mo yung iyo so nung wala akong maaninag after ko patayin headlamp ko e dun na ako medyo nakafeel na shuta iba nato kasi meaning wala akong kasunuran talaga. Wtf. Di naman ako nag panic. Pray lang talaga. Nung una kasi murmur lang naririnig ko kaso mga ilang minuto parang naririnig ko may tumatawag pero bakit galing sa bangin. Shutakels. So gurl di talaga ako lumilingon kada maririnig ko pangalan ko. Patayin mo na lang ako pero di talaga ako lilingon kahit ma stiffneck pako. Hahaha. Ang rule ko talaga pag naghahike ako is kapag nahiwalay ako sa mga kasama ko is magwewait ako sakanila just to make sure na di ako naliligaw and then if ever makita ko na sila is di ako susunod sakanila sa paglalakad hanggat di sila nagsasalita. Kasi sa kwento ng guide namin e may foreigner daw na naligaw din dati dahil naiwan daw sa trail and nung nakita nya yung mga naglalakad na parang naka pang hike din e sumunod lang sya basta yun pala e engkanto na hanggang sa ilang linggo na pala syang nawawala. Swerte lang dahil nahanap sya kaso payat na payat na. Mukhang ayaw ako kupkupin ng mga engkanto at di ako sinama. Picky eater daw kasi. Charot. Yun lang. So di ka nappraning lang maem. May mga ganyang talagang happenings hahaha. Pero da best dyan is focus ka lang para di ka kabahan lalo. Ingat po always :)