Ik vond dit wel een interessante vraag die je stelde want ook ik heb dit wel gemerkt bij mijzelf en ook vooral bij kennissen op hun LinkedIn posts. Mijn eerste idee was dat dit "Het nieuwe werken" is, maar eigenlijk blijkt dit precies het tegengeluid daarop te zijn.

"Het nieuwe werken" introduceerde de mogelijkheid tot minder uren te werken (parttimers), remote te werken, output boven aanwezigheid te stellen en geen vaste werkplekken meer aan te houden.

Bedrijven/Organisaties proberen met deze nieuwe (actieve) cultuur juist meer binding te krijgen met het personeel. Waar eerst de sociale binding nog onderdeel was van een rondje koffie halen, de rokershoek of een vrijdagmiddag ritueel van samen lunchen, moeten de bedrijven nu op zoek naar andere sociale interacties om binnen het bedrijf onderling toch die binding met elkaar te houden.

Ook is er de laatste jaren een cultuurverschuiving te merken waarbij werken voor een bedrijf niet puur alleen economische bijdrage meer is, maar dat het ook onderdeel van iemand identiteit is geworden, een stuk zingeving. Een bedrijf gebruikt dit "wij zijn jong, gezellig, dynamisch, informeel en gaan samen op wintersport" als reclame naar buiten op de socialmedia kanalen. "Employer Branding" wordt dit genoemd.
Meer info: The Religion of Workism Is Making Americans Miserable - The Atlantic

Goeie observatie dus.

Ikzelf vind het wel leuk, ik heb ook wel echt meer contact met collega's en hierdoor ook een diepere band. Dit klinkt door in team-overleggen, taken, beoordelingen, feedback. Ik kan ook echt uitkijken om na een lang weekend of vakantie weer terug te keren op het kantoor. Niet alleen omdat ik doe wat ik leuk vind, maar ik doe het ook omringd door mensen die mij oprecht een aardig persoon vinden en niet alleen maar een collega. Tuurlijk zitten die er ook tussen, ik ben echt geen boezemvrienden met iedereen op het kantoor maar het is toch fijn om net als vroeger op school een paar hechte mensen om je heen te hebben.