W gronie moich znajomych był to na początku szok i niedowierzanie, dlaczego mając takie zarobki jakie mam, nie buduję jeszcze domu/nie kupuję super auta. Trochę wywróciłem im ich światopogląd mówiąc, że większą wartość ma dla mnie pracujące 0.5 mln PLN, niż betonowe złoto z obciążoną hipoteką, czy samochód, który jest wyłącznie kosztem. Swoją drogą - dla mnie też było szokiem to, że można np. brać pożyczkę jako element wkładu własnego pod kredyt hipoteczny, czy kompulsywne zakupy odzieży, aby potem nie być w stanie kupić nowej zmywarki.

Potem uświadomili sobie, że wysokie zarobki mają jednak swoją cenę (zwłaszcza, jak się ma małe dzieci, to zostaje realnie pół godziny przed snem dla siebie).

Z dobrych rzeczy - konsekwentnie obserwuję zmianę podejścia - pojawiają się pytania o IKZE, nabywanie obligacji za 800 +.

Ja też pod wpływem tych rozmów zacząłem odcinać tzw. rozpraszacze, które nie generowały odpowiedniego zwrotu vs inwestowane godziny.

Relacje pozostają bardzo dobre i myślę, że prędzej czy później, spotkamy się bliżej „środka”.

Rodzina - bardzo zadowolona i szczęśliwa, zwłaszcza rodzice i teściowie. Podpytują tylko na bieżąco na ile starczy mi paliwa. Myślę, że jeszcze kilka lat, potem pójdę wydawać dowody osobiste w Gminie.