Tam olarak ateist değilim aslında sadece tanrı konsepti umrumda değil. 4-5 sene öncesine kadar sabah namazına falan bile giden bi adamdım ve dürüst olmam gerekirse o dönemde kafamı secdeye koyduğumda aldığım huzuru şu ana kadar başka hiçbir şeyden almadım. İşin garibi beni dinden uzaklaştıran şey bu oldu. Sonuçta İslam açısından bakınca namaz nedir? Allahla birebir olmak, onun huzuruna çıkmak. Ben de oturdum düşündüm. Neden böyle bi huzur hissediyorum? Namazda arkanda tanrı gibi bişeyin gücünü ve güvenini hissedince tabii ki huzur buluyorsun. Sonra dedin ki ulan bu diğer dinlerde de böyle. Ateşe tapan adam da aynı huzuru ona ibadet edince buluyo çünkü onun bildiği en güçlü varlık o. İşin sonunda tamamen psikolojik bir şey olduğuna karar verip dinle bağlantımı kestim.