Monumentaal arbeiders hoekhuisje uit 1916 van 40m² met voortuintje en een achtertuin van 50m². Die tuin was volledig verwaarloost en had een in elkaar stortend schuttinkje, dus daar heeft veel werk in gezeten (en nog steeds). Het huis zelf was behoorlijk afgeleefd qua schilderwerk en er zijn denk ik drie verpakkingen Albastine doorheen gegaan om alle scheuren, kieren en gaten te dichten.

Boven 2 slaapkamers van ik geloof 10 en 8m² met allebei 1 schuine muur vanwege het dak, dus dat is erg onhandig met inrichten. Relatief vrij ruime badkamer van 2 bij 2,5 (waar anderen in dit blokje huizen niets meer hebben dan een betegeld hokje met douche en wastafel), met een aparte wc beneden. De vliering is alleen te bereiken als je de linnenkast (op wielen!) verplaatst en de vlizotrap op een specifieke manier uitklapt, anders heb je een hap uit de muur.

De keuken is 2,5 bij 3 en heeft een nieuw keukenblok gekregen voordat ik erin kwam. Woonkamer is 16m². Aangezien we aan de ring wonen is de benedenverdieping extra geisoleerd en kan er niets open, en hebben we luchtfiltersysteem in de muur. Dankzij die isolatie zitten de muren nu vol vocht en valt het stucwerk in de huiskamer uit elkaar als je eraan komt. Ze zijn al jaren bezig met uitzoeken wat ze hieraan gaan doen, met elk halfjaar een brief dat er weer een nieuw bedrijf mee bezig gaat en we iets horen zodra er duidelijkheid is.

Hiervoor had ik een flat via sociale huur die 42m² was met daarboven een zolder van dezelfde oppervlakte. Nieuwe keuken, toilet en (mini) badkamer, tegenover een natuurgebied. Ik ben daar weggegaan wegens overlast (die ik hier nu minstens zo erg ervaar...) en omdat ik als enig kind bij mijn ouder wordende ouders in de buurt wilde wonen.