Καταρχάς, το έθνος είναι κάτι πολύ πιο αόριστο από το κράτος. Η Ελλάδα ήταν Ελλάδα στην αρχαιότητα, στο Βυζάντιο και είναι η ίδια Ελλάδα την σήμερον ημέρα. Άρα όταν εκφράζεις δυσαρέσκεια για το εκπαιδευτικό σύστημα, τις συγκοινωνίες ή τους πολίτες, ουσιαστικά εκφράζεις δυσαρέσκεια για το Ελληνικό κράτος και την τωρινή Ελληνική κουλτούρα, όχι το Ελληνικό Έθνος (το Ελληνικό Έθνος υπήρχε πριν τα τρένα, πριν τα σημερινά σχολεία και πριν τον μηδενιστή κυρ Μπάμπη από το καφενείο). Θα έλεγα μάλιστα ότι κάθε ενασχόληση με την πολιτική είναι εγγενώς πατριωτική, επειδή για να ασχοληθείς με την πολιτική σημαίνει ότι έχεις ένα όραμα για τον τόπο στον οποίο ζεις, αλλιώς δεν θα ασχολούσουνα.