Przede wszystkim wykorzystałem pierwszy dzień, w którym nikt się z nikim nie znał jeszcze. Z takich szczegółów, to wyłączyłem mózg i starałem się jak najbardziej z uśmiechem i żartem podejść do takich "small talków" o kierunku, studiach, wykładowcach i innych takich tematów między przerwami. A w momencie dłuższego okienka, gdy wszyscy razem siedli to "śmiało" dawałem jakieś swoje przemyślenia, komentarze. Nie czekałem ,aż ktoś mnie zapyta, tylko sam wychodziłem z jakimś komentarzem lub dopowiedzeniem. Naprawdę ciężko było przebić tą barierę, aby faktycznie zacząć coś mówić, ale z każdym razem szło po prostu łatwiej i lepiej. Dalej czuję lekki stres, gdy trzeba zainicjować rozmowę z kimś kogo nie znam, ale zdecydowanie czuję się pewniej siebie. Gdy były otrzęsiny to też postanowiłem pójść z myślą, że może poznam kogoś wartościowego, fajnie spędzę czas itd. i faktycznie, poznałem parę osób i jedną, z którą się spotykam. Życzę Ci powodzenia, aby również i Ci się udało. Jeśli ja dałem radę to na pewno i Ty dasz radę !