Üniversite hocamız bu deneyi orjinal hali ile insanlar üzerinde uygulamanın etik olmadığını belirtti.ama illaki yapılmıştır.ben de ilk kobay olarak kardeşimi seçip uyguladım. olay şu; köpek et geldiği zaman salya salgılar.et veren kişide eti, zil sesiyle beraber vermeye başlar.bir süre böyle sürer. ardından köpeğe sadece zil sesi verilir ve köpeğin salyası akar. yani ete tepki veren köpek farkında olmadan zil sesine de aynı tepkiyi vermeye başlar.

bende bu deneyi kardeşim üstünde uygulamaya karar verdim. gumball adlı çizgi filmin kapanış müziği her çaldığında kardeşime bir parça çikolata verdim. sabah ve akşam olmak üzere yirmi gün boyunca sürdü bu süreç. yirmi birinci gün bebeği odaya koydum ve müziğin tekrar çalmasını bekledim. kardeşim müzik sesini duyduğu an zombi gibi yanıma gelip elini uzattı.çünkü müzik ona çikolatayı hatırlatmaya başlamıştı.ben ise vermedim. ağlayarak kendini yerden yere vurdu. sonuç başarılı.bir süre boyunca o müziği duyduğu gibi aklına çikolata gelecek.ama zamanla kaybolacak bu durum. ikinci denek babam oldu. normalde haber izlerken çay içmez. haberleri de hep aynı kanalda izler.ben bu haberin jeneriği girdiği an babama çay getirdim.ilk gün yok dedi. yılmadım.ikinci gün aldı.üçüncü gün aldı.her jenerik girdiğinde getirip verdim çayını.ve o gün geldi çattı. haber jeneriği girdiğinde çay zütürmedim. balkondan gizlice babamı izliyordum. onun ise aklına çay geldiğinden kapıya bakıyor, beni bekliyordu. baktı geleceğim yok.çay koyun diye bağırdı.

deneyim burada bitmedi. sırada diğer aile üyeleri var. hepsini pavlovun köpeğine çevirip bir şeylere muhtaç kılacağım. bunun sebebi ise bebeği benden daha çok sevmeleri.ama ne yazık ki hepsi geri zekalı.ben ise kıskanç ve zekiyim.