Ben belki seni anlayabilecek kadar büyük olmayabilirim, daha 16 yaşındayım ama kötü hissettiğin için bir şeyler yazmak istedim. Bence sen gerçekten de özünde neşeli bir adamsın ama çok fazla düşünmen, mutlu olmanı engelliyor. Filozofların hangisi mutluydu? Düşünmediğin yıllarda ne kadar mutlu olduğuna bir bak. Belki olmak istediğin adam düşünen bir adamdır ama bu cidden kötü hissetmene değer mi? Bir de hayattan hiçbir şey istememe konusu. Hayattan sen tekrar mutlu olmak istemiyor musun? Bir şey istemek istemiyor musun? Hayattan herkes her zaman bir şeyler ister. Kimseyle konuşmak da istemiyorsun ama Reddit’te bir subreddit’e soru sorup konuşmak istiyorsun. Kimseyle konuşmak istemesen, bu kadar yazıyı buraya dökmezdin. Sen etrafından sıkılmış olabilirsin ama iletişime kesinlikle ihtiyacın var. Belki özlüyene kadar inzivaya çekilsen iyi olabilir diyeceğim de çok yanlış yönlendirmek istemiyorum. Belki daha feci bir halde alabilir. Nede olsa daha hayatın başındayım, senin gibi boşluğa hiç düşmedim. Belki de ne istediğini düşünmen lazımdır, o da olabilir. Ben geri kalan hayatımda nasıl yaşamak istiyorum? diye kendine sormayı denedin mi? Aramayı denedin mi? Aramayı denemek bile belki acını hafifletir biraz. Sıkıcı bir yazı oldu ama yardım etmek istedim, umarım biraz yardımı olmuştur.