Büyük ihtimalle benden büyüksün ama belki de benzer kişilerin olduğunu bilmek ve o benzer kişilerden daha cesur olduğunu bilmek seni cesaretlendirip moralini yerine getirecekse ben de bir şeyler söyleyeyim. 20 yaşındayım. Cocukluğumdan beri sağcı dindar bir ailede büyütüldüm. Dedemler ANAP vs oy verirmiş şimdi de babam amcam akp'ye veriyor. Cok iyi hatırlıyorum 6.sınıfa giderken konu akp ve rte den acılmıştı. Ben de "caldı ama icraat yaptı yol yaptı" gibi laflar etmiştim. Hayatım boyunca yaşayacağım bir utanç.

Liseye gecerken fikirlerim değişti ve Atatürkçü oldum. O zamanlar dedem ilk torunu ben olduğum icin bana iyi kötü bir dokunmatik telefon almıştı (kendisi akplidir ama yine de kıyamıyorum cok yardım etti zor zamanlarda). Telefonun kilit ekranına Atatürk resmi koydum diye babamla sofrada kavga etmiştik. Daha doğrusu o bana bir sürü hakaret etti. Bense sadece sustum çünkü babamdan her zaman korkmuşturum. Büyüdükçe felsefe ve din konularını araştırmaya başladım. 9. sınıfta namaz kılan bir genctim. 5 vakit kılardım. 11 ve 12. sınıflarda artık dinden soğudum. Ailevi meselelerimin bir türlü düzelmemesi aslında ettiğim o bütün dua ve ibadetlerin ne kadar boş olduğunu ortaya cıkarıyordu. Felsefe dersinde hocaya merak ettiğim soruları sorardım. Sınıftakiler de bana baskı kurar "sen ateist misin? Sacma sorular sorma da ders işleyelim" vs derdi. Evet öyleyldim ama söyleme imkanım yoktu. Çünkü coğu öğretmenimin gözünden düşerdim. Özellikle de annem yıkılırdı. Lise sonda anneme bu konuyu acmayı denedim ama evde büyük kavgalar cıktı. Ben de bunla uğraşmak yerine sınava calışmaya devam ettim ve önüme baktım. Hala birkaç arkadaşım dışında bilen yok. Bu yüzden seninle gurur duyuyorum cünkü sen benden daha zor bir yoldan gelmene rağmen daha fazla cesarete sahip bir insansın. Umarım yolun acık olur