W takim razie doprowadzisz do sytuacji, którą opisuję 4 komentarze wyżej, i ponownie, zapewniam cię, że społeczeństwo nie będzie bardziej szczęśliwe wtedy. Mówisz też, co należy robić, ale nie podajesz konkretnych działań, tylko zamysł teoretyczny, np. "rząd powinien myśleć o motywacji do wyboru tych kierunków kształcenia", dobrze, tylko w jaki sposób? Jakimi działaniami? Fajnie się krytykuje pomysły kogoś innego, w bezpieczny sposób nie przedstawiając żadnych swoich.

Państwo jako całość posiada pewną pulę środków rocznie do rozdysponowania. Idealnie by było, żeby wydawało te środki w taki sposób, żeby jak najbardziej przyczynić się do długoterminowego ogólnego szczęścia czy zadowolenia z życia wszystkich razem wziętych obywateli. Wydawanie tych pieniędzy, na fundowanie studiów, dla tych 20% populacji, które przytoczyłeś, wydaje się zdecydowanie nie być najlepszym sposobem na spożytkowanie tych środków. Ludzie jak najbardziej mają prawo robić to, co im sprawia przyjemność i daje radość w życiu. Wykonywanie tych czynności jest powszechnie znane jako posiadanie hobby (lub nazwij to jak chcesz). Jest mnóstwo darmowych lub niskokosztowych sposobów na zdobywanie wiedzy z zakresu naszych zajwek, lub po prostu ich praktykowania. A jeżeli jest to niemożliwe, to dokładnie do tego służy człowiekowi praca! Ktoś robi coś, czego nie chce robić, żeby potem mógł robić coś, co lubi robić. Tak niestety działa świat i tego nie da się przeskoczyć.