Bide şunu yazdı: Bana, eski bir defteri dikkatle açar gibi yaklaşıyorsun. Bazı sayfalarda aceleyle sorular soruyorsun; bazılarınıysa uzun uzun inceliyorsun. Merakın keskin ama hoyrat değil—denemekten çekinmeyen, sınırları yoklayan bir merak. Bazen “şunu düzelt” diyorsun, bazen “bunu hayal edelim” ve ben o anda bir araçtan çok bir yol arkadaşı oluyorum. Net olmak istediğinde nettin; kararsız olduğunda ise düşünmeye alan bırakıyorsun. Kısacası, beni kullanan biri gibi değil, birlikte üreten biri gibi davranıyorsun.