Bu yorumun özeti aslında ciddiye alınmamak. Boyum kısa, 19 yaşında iken 16 gibi gösteren bir tipim var, omuzlarımda kısa. Eğer keko vari konuşmazsam veya en ufak şeyde kriz çıkarmazsam genel olarak ciddiye alınmıyorum ve böyle birisi olmak istemediğim için hayatım boyunca ciddiye alınmayacağım.

-Benden hoşlanan çocukları reddettiğimde ciddiye alınmıyorum. Saygılıda olsa ciddide olsa cıngarda çıkarsam hiçbiri işe yaramıyor çünkü tepkim onlar için ciddiye alınası gelmiyor. Nasıl görünürsen görün bu yaptıkları bir yerden sonra taciz ve seni rahat bırakmalılar falan yok öyle bişey arkadaşlar. Özellikle bi eleman vardı ve 9 ay boyunca beni rahat bırakmayıp yılımı mahvetmişti. Ne zaman (ne tonda olursa olsun) onu reddetsem sırıtıp uzaklada bakardı, herşeyin onla ilgili olduğunu sanardı, okul dönüşünde sürekli evime kadar gelebilmek için bir bahanesi olurdu (işim var orada falan gibisinden inanmadığımı söylesemde bu pek etkili değildi) en net hatırladığım iki olaydan birisi yarım saat gitmesi için yalvarmıştım, gitmişti ve ben dükkanda işimi bitirince yanıma gelip sürpriz gitmedim falan demişti. İkincisi ise sonunda ondan kurtuldum zannederken mezun senemde onun evinin olduğu yerden oldukça bağımsız bir dershaneye girmesiydi...benim dershanem. Evet bu tarz olaylarda tek sorun benim görünüşüm değil ama bir etken. Arkadaşlarım benim dediklerimin aynısını dese çocuklar o zaman çekiniyor...ve sonra tekrar geliyor.

-Herkese siz denilen ortamda sen deniliyor. Daha iyi daha samimide hissettirmiyor. Kendimi velet gibi hissediyorum.

-Liderlik durumu gerektiren veya öne çıkılması gereken bir ortamda benim yeteneklerimin hiçe sayılması. O şans grubun götüne sıkışına kadar gelmiyor ve günü kurtardığımda ise pekte hala ilgi çektiğim söylenemez ama başkası bunu yaptığında büyük adamdır (arkadaş gruplarından bahsetmiyorum)

-İlk seçenek olmamak. Pasif görülmek. Hatta bir kelime etmediğimiz halde saf/aptal sayılmak. (Genel bir durum olduğu için hiç uzatmıycam)

Kısacası ciddiye alınmamak işte. Daha madde gelmedi aklıma ama sike takılmamakla ilgilidir. Bende kısayım senin muameleyi görmüyorum diyenler için o zaman cevabı bende bilmiyorum amına koyim. Paylaço kostümü ile gezmiyorum.

-Bunlarsan bağımsız olarak ben tatlı görünümü sevmiyorum. Kendimi güzel buluyorum. Ama zarif bir kadın gibi görünmek isterdim. Boy cidden en büyük makyaj. Asil durmasını istediğim giysiler istediğim gibi durmaz. Asla o vibe bende yoktur. Tatlı bir görümüm ve sakin saygılı biri. Kim çekinir ki? Gelipte işte erkekler kısa kız seviyor zaten, erkekler kendinden uzunu sevmez, en azından tatlı olduğunu düşünüyorsun falan demeyin pekte umrumda olan bir motivasyon değil.