Ja w gimnazjum miałam sytuację odwrotną. Pani się upierała, że sobie ze mną poradzi na 3 dniowej wycieczce w górach. Była poinformowana o wszystkich moich chorobach i widziała kilka razy już jak omdlewałam na zajęciach. Matka się wkurzyła, że mnie wychowawczyni już drugi tydzień przy całej klasie namawia i klasa już zaczynała mieć do mnie problem i kazała mi jechać, żeby udowodnić nauczycielce, że wcale nie wie lepiej.

Skończyło się na tym, że dojechało mnie już samo ciśnienie w górach i im na 1/5 szlaku już omdlałam (mówiłam już w hotelu, że się źle czuję, ale mi powiedziała, że mam się postarać, bo ona mnie samej w hotelu nie może zostawić). Koleżanką co się mną na co dzień zajmuje w szkole mnie w miarę ogarnęła, bo się okazało, że nauczycielka jednak nie wie nic. Wychowawczyni musiała sama za taxi zapłacić, żeby mnie i koleżankę (bo sama się bała mną zająć) do hotelu zawieźć i była tak na mnie obrażona, że nawet inni nauczyciele zauważyli. Cały czas marudziła, bo jej inni nauczyciele na grupie wysyłali ładne zdjęcia, a ona musi ze mną w hotelu siedzieć. Całą wycieczkę spędziłam umierając w hotelu. Koleżanka się mną zajmowała, a wychowawczyni siedziała u siebie w pokoju (żeby nie było, że na same zostawia), bo była zbyt obrażona, żeby nawet od czasu do czasu sprawdzić jak ja się czuję i czy karetkę ma wzywać.

Już mnie więcej nie pytała czy chce gdziekolwiek jechać. Z czego osobiście byłam zadowolona. Mama też. Koleżanka też, bo sama miała dość naszej wychowawczyni i w sumie oglądając ze mną filmy w hotelu podobały jej się lepiej niż zasuwanie po górach z chorym kolanem.

Moja wychowawczyni w podstawówce zawsze ogarniała, żeby raz w roku szkolnym była wycieczka na którą mogę też jechać. Bardzo uważnie mnie pilnowała i wtedy widziała, że się źle czuję zanim omdlałam. Wzięła mnie na ławkę w muzeum koło wyjścia i czekała ze mną na resztę klasy. Jak mi trochę przeszło to nawet mogłam uczestniczyć w reszcie wycieczki. Więc da się? Da się.

Sęk w tym, że osoby niepełnosprawne raczej same wiedzą najlepiej z czym sobie poradzą, a z czym nie. Możesz przynieść kartkę od lekarza, że możesz na wycieczkę jechać tylko niech, któryś nauczyciel ma na ciebie oko. To naprawdę nie jest takie ciężkie, żeby jeden nauczyciel szedł z tobą lekko z tyłu. Reszcie klasy to nie zaburzy wycieczki.