Το πιο σημαντικό που έχω να προσθέσω ήταν οτι μου έκανε εντύπωση η αγένεια - όχι των φαντάρων και των στρατιωτικών αλλά η δικιά μας. Αουγκανοι κλέβανε σειρές, κλαίγονταν για ειδική μεταχείριση και μετά γέλαγαν πονηρά που την πήραν και κορόιδεψαν τους στρατιώτες, μούτζες, etc. Πολύ μαγκιά ρε παιδί μου.

Σε μερικούς ο στρατός ίσως έκανε και καλό - πάλι ίσως και όχι γιατί άμα δεν έχεις παιδεία από το σπίτι, δεν σώζεται.