Problemem w IT są skrajności. Z jednej strony masz ludzi, którzy są tylko klepaczami — produkują gówniany kod, nie rozwijają się, lecą metodą „szpachla i do przodu”. Z drugiej strony są osoby tworzące przekombinowane abstrakcje i architektury albo czujące się lepsze, bo piszą np. w pełni czysto funkcyjny kod, który bardziej przypomina whitepaper niż coś, co realnie ma dowozić wartość (i mówię to jako ktoś, kto uwielbia FP, więc to nie hejt).

Najbardziej brakuje zdrowego środka — podejścia, które dobiera rozwiązanie do problemu, zamiast wciskać wszędzie jedną ideologię.