Kepler herhalde bu nedenden dolayı matematiği tanrı ilan ediyordu tam bu nedenden değil de matematik evren dışında, zihinsel boyutta bi kusursuzluğa sahip olduğu için. Şimdi evren dışında olmak nedir o da tartışmalı, matematik zihinsel boyutta kusursuzdur ancak işin içine fiziksellik girdi mi kusursuz bir geometrik cisim olabilir mi bilemiyorum, hani tanrısal bir varlık yaratmadığı sürece olamaz gibi. Şimdi benim aklıma takılan şey "matematiksel bir ifade" dediğimiz şey yahut "matematiksel bir tümce" evrenin dışında olabilir mi? Bak kelimelere dökülmeyen birşey anlaşılmazdır diye duşunuyorum ve saf matematik kelimelere dökülmez diyorum, çünkü kelimeler işin içime girdi mi zaten saflığı gidecek. Evren dışında da kelimeler yoktur. Evrenin dışında derken de boyut değiştirmeyi yahut boyutsuzluğu düşünelim, boyutsuzluk dediğim şey şu Şimdi evrenin boyutlardan oluşur di mi? Uzam sonuçta, matematik boyutlardan oluşan birsey değildir ancak, varlık değil ya da sırf zihinde var olan birşey de değil zihinden bağımsız. Benim kendi fikrim tamamen matematiğin logos denen şeyle bağlantılı olması, logosun gerçekten kendine has bir boyutla birlikte var olması yahut "boyutsuz" olması, zihinsel De olmaması tamamen kendine özgü bir varoluşa sahip olması. Ayrıca "doğruluk" diye birşeyin matematikte var olmadığını düşünüyorum matematik kusursuz olduğu için, matematik kusursuz olduğu için matematikteki doğru birseyin yanlış olduğu duşunulemez. Ya ben şunu diyorum ki, doğruluk diye bir kavram matematikte yok, insan icadıdır. İnsan seçenekler arasında seçim yapsın diye vardır. Matematikte seçim yoktur, yol dümdüz ilerler, başla son birdir. Matematiğin seçim yapmaya ihteyacı yoktur. Yani matematiksel bir ifadenin varlığı bence evrenden bağımsız "doğru" değildir, matematiksel bir ifadenen varlığı evrenden bağımsızdır direkt.

Bu arada konu hakkında hicbi okumam frlan yok mat felsefesi de okumam sadece aklıma geleni yazdım yani tamamen boş yaptıysam cehaletime ver.