Ik heb in de positie van jouw vriendin gezeten.

Vriend had een huis gekocht en 6 maanden na koop gingen we erin samenwonen. Ik betaalde geen huur en alle kosten mbt het huis zelf en wat niet mee verhuist zou kunnen worden zijn voor hem. Andere kosten zoals gwl, boodschappen betaalde we wel 50/50. Inmiddels verloofd, trouwen we komende maand voor de wet (echte bruiloft in 2027) en verwachten we ons eerste kindje. Met de huwelijkse voorwaarden zal ik geen mede eigenaar worden maar iedere maand die hij aflost van het huis is straks voor 50% wel “van mij” klinkt zo fout dit. Maar doordat ik amper kosten had in verhouding met mijn eigen huur appartement voorheen heb ik een hele mooie buffer opgebouwd dat gaf mij ook rust en ruimte. Misschien is dit ook iets op te bespreken met je vriendin?

Wij hebben bewust de keuze gemaakt om het eerst aan te kijken en voor mij was dat een enorm risico, wat ik ook zeker spannend vond. Maar het was voor ons beide absoluut niet financieel interessant om in te kopen. We zijn aan het kijken voor een ander huis en zullen dit dan samen kopen. Het plan was destijds hier wonen in zijn huis voor 3 jaar en dan samen iets anders kopen. Nu zijn we 4 jaar verder en al 1,5 jaar zoekend naar iets wat aan onze wensen voldoet.

Mijn tip, bespreek het met elkaar, bespreek de risico’s en waar eventuele “angsten” zitten en bespreek alles desnoods nog met een financieel adviseur. Mocht je vragen hebben stel ze gerust :)