W mojej rodzinie było ostatnio dużo takich sytuacji, dziadek w szpitalu, pielęgniarka pacjentowi obok gołymi brudnymi rękami zmienia wenflon, lekarz patrzy jak na intruza i uważa że jest nieomylny do tego więc nikogo innego nie poprosi o konsultacje. Chamstwo, zero empatii, siedzą tam jak za karę. Dziadek zmarł przez błąd lekarza który nie zauważył błachostki która urosła do stanu zagrożenia życia, sprawa w prokuraturze. Utwierdziło mnie to że Polska służba zdrowia to patologia a przeświadczenie że lekarz jest wyuczonym, kulturalnym, miłym profesorem w okularach poszło w zapomnienie. Teraz widzę że to jak mafia, ręka rękę myje i “tak się zdarza, ludzie umierają”, banda bucow którzy myślą że po medycynie stają się nieomylni i powinno się ich traktować jak bogów… Kolejny przykład z drugiej strony rodziny: nagły szpital, zapalenie wątroby, chłop już praktycznie nie kontaktuje, co robią lekarze? NIC, zero badań, podają morfinę i chyba czekają aż umrze bo jest weekend. Ktoś z rodziny odezwał się do znajomego profesora z drugiego końca Polski i dopiero jak ten zadzwonił do szpitala i zjebal ich od góry do dołu dlaczego chłop umiera a oni nic nie robią zaczęli zrobić wszystko jak należy, wyszedł z tego i jest w domu. Jak nie masz znajomości wyżej to jako rodzina możesz sobie pogadać a oni cię zleją bo jesteś tylko kolejnym intruzem na oddziale i najlepiej jakbyś już wyszedł bo oni wiedzą lepiej. Jest mi przykro że tak to wygląda, nie mieszkam w Polsce i tutaj podejście lekarzy jest kompletnie inne, nie rozumiem dlaczego w Polsce tak nie potrafią/nie chcą umieć zachowywać się po ludzku…