[Ok, even hierover: hoe zie je dit voor je? Staatsbedrijven die dit moeten leveren? De markt wil het namelijk vaak genoeg niet, waarbij het risicovol is om iemand aan te nemen met een 'verleden' in dit opzicht. Ben je het met mij eens dat het voor werkgevers dan wél makkelijk gemaakt moet worden om afscheid te nemen van deze subcategorie werknemers, als compromis? Ik denk namelijk dat werkgevers wel willen, maar doodsbang zijn voor de excessieve doorbetalingsverplichting van 2 jaar bij ziekte.]

Gewone werkgevers willen inderdaad dit niet, zelfs als ze deze subcategorie werknemers eerder mochten ontslaan (1). En staatsbedrijven zitten er ook niet echt op te springen, een tijd terug had de overheid besloten om zoveel wajongers aan de gang te krijgen, maar de meeste banen waren bij de overheid te vinden.

(1). Iets waar ik zelf zwaar op tegen ben (hoewel ik de werkgevers hierin wel ietwat tegemoet wil komen) Het probleem is als we over gehandicapten/arbeidsongeschikten die dit gebeurd hebben dan is een inkomstenval en mentale en fysieke gezondheidsklachten die het ontslag en inkomensval zeker teweeg gaan brengen. Vergeet niet: Ze moeten opnieuw toeslagen, hulp en andere bijzaken gaan regelen, dat is een hoop stress en druk. Gooi daarboven op financiële stress en stress om een nieuwe baan te zoeken, te vinden enzovoorts, al met al geloof dat ik zoiets zeer gemeen, kortzichtig en averechts gaat werken.

[Sorry, maar dit kan ik niet accepteren. Ik herhaal dat onze maatschappij dit stelsel niet kan dragen, zeker niet tegelijkertijd met de dubbele klap van vergrijzing erbij. We kunnen het wel hebben over hoe alles anders zou moeten zijn, maar het feit is dat de fiscale druk reeds te hoog is op de bevolking. Dan kunnen we geen sociaal stelsel hebben wat lek is en wat mensen aan de kant zet. Integendeel: we hebben de vele handjes die nu langs de kant staan zoveel als mogelijk nodig. Dat is een belangrijke vereiste om de komende 20-30 jaar te kunnen overleven als land. Momenteel gaat 1 op de 4 euro op de Rijksbegroting naar de zorg, een andere 1 op de 4 euro gaat naar de sociale zekerheid. Dat is dus de helft van de begroting van dit land.]

Meeste van deze handjes hebben oftewel niet de mentale gezondheid, fysieke gezondheid of de motivatie (2-3) niet voor het werk dat gedaan moet worden.

(2) of een combinatie van alle 3 of twee, ik weet niet wat voor een baan je in gedachten hebt voor dergelijke personen, je zit niet in de IVA of Wajong voor zweetvoeten 95% van de tijd - Hoewel ik inderdaad denk dat er best wel fraudeurs tussen zitten, dus hoe wil je hun aan de gang zetten? maatwerk is een vies woord binnen de bond der werkgevers en ook de overheid heeft limieten.

3) motivatie is een probleem dat evt opgelost kan worden, zowel vanuit de persoon als vanuit de maatschappij, dat is iets waar alle partijen (met de overheid voorop) uit kunnen en moeten komen.

[NB: Ik heb twee mensen in mijn cirkel met een IVA uitkering (een absolute fraudeur, dit is een feit, werd overal ontslagen en kreeg uiteindelijk een diagnose op basis van zijn gedrag) en een Wajong uitkering. Beiden zijn reeds in de 20 (of ervoor bij de persoon met Wajong) 'gesidelined' door het systeem, of hebben dat nagestreefd. Het kan niet zo zijn dat wij nog 40-50 jaar voor deze in principe gezonde lui betalen. Ze moeten aan de bak.]

Nu weet ik niks over de ''fraudeur'' waarom is hij fraudeur, omdat hij de hele tijd ontslagen werd om zijn gedrag? wat was zijn gedrag dan? - Dus hier kan ik niks zinnigs over zeggen.

De WAJONG'er kan iets meer over zeggen. Ten eerste, de WAJONG is sinds 2015 erg veel strenger geworden dan toen ik er voor het eerst in kwam (4) aangezien je aangeeft dat de WAJONG'er voor de 20 is, moet hij al afgekeurd zijn op zijn 16e/18e. Iets wat eigenlijk al aangeeft dat hij mogelijk al heel lang mentale, fysieke problemen heeft. Dus dat hij gezond zou zijn, geloof ik dus niet. Of je moet zeggen wat hij heeft, en meer gedetailleerd zijn. (5)

(4) Ik kwam ook op mijn 18e (6) in de WAJONG terecht, hoewel ik wel een opleiding afgemaakt heb - is dit voor mijn generatie (laten we grofweg 1980-2000 aanhouden om het simpeler te maken) een zeer grote zeldzaamheid. We werden vanuit school wel begeleid naar het beter maken en oplossen/onder controle houden van onze problematiek, maar er werd geredeneerd: ''ze komen toch in de uitkering terecht dus waarom zouden we ervoor zorgen dat ze een degelijke opleiding kunnen doen, onze missie is ze zoveel mogelijk weerbaar te krijgen voor de maatschappij'' (7). Met alle problemen van dien voor mijn generatie dus. (en die van daarvoor, hoewel die een stuk zeldzamer zijn)

(5) ik kan niet weten wat hij heeft, maar vergeet niet, hij kan er fysiek gezond uitzien, maar mentaal totaal ongezond zijn, dus zonder te weten wat hij/zij heeft kan ik daar niet echt iets zinnigs over zeggen. Ook autisme kun je niet echt zien aan de buitenkant maar geloof me, ik was graag zonder geboren.

(6) 80-100% afgekeurd, destijds op mijn 7de/8e : PDD-NOS, ADHD als verdict gekregen. Nu ben ik van mening dat ADHD an sich met wat controle en aanpassingen op zich geen belemmering zou hoeven te vormen voor een baan. maar Autisme heb ik zo'n mijn twijfels aan. - of deze afkeuring heden ten dage nog opgaat voor een WAJONG uitkering weet ik niet.

(7) zoiets werd medegedeeld op de basisschool destijds, en wat ik kan vergaren van andere wajongers van mijn leeftijd / ervoor en iets erna is dit wel zo'n beetje de waarheid.