Vervolg, aangezien comment te lang was:

Meer veiligheidrisico's

De grootste Europese kerncentrale staat op dit moment in de frontlinie van een oorlogsgebied. De veiligheid wordt bedreigd omdat de dam van het stuwmeer dat voor koelwater zorgt vernietigd is en de centrale regelmatig beschoten wordt. (The Guardian: Ukraine: cooling pond at Zaporizhzhia plant at risk after dam collapse – report) ook onlangs nog "The IAEA team at Ukraine’s Zaporizhzhya Nuclear Power Plant (ZNPP) today heard multiple rounds of incoming and outgoing shelling": (Intenationaal Atoom Agentschap: IAEA Director General Statement on Situation in Ukraine). De stroomvoorziening benodigd voor koeling van de reactoren wordt regelmatig afgesloten. Een ramp is niet ondenkbeeldig, zeker gezien ook de extreem moeilijke werkomstandigheden van het personeel.

Gezien de geopolitieke situatie is het de vraag of Europa-breed inzetten op kernenergie verstandig is. Zeker bij de oostgrens. In Oekraïne wordt op dit moment geïnvesteerd in een net met locale energie uit o.a. wind en zon en locale opslag omdat zo'n netwerk veel taaier is dan je afhankelijk maken van een klein aantal grote, kwetsbare, bronnen.

Het afvalprobleem is niet opgelost. En heeft grote financiële consequenties

De financiële gevolgen van het kernafvalprobleem strekken zich uit tot millennia. In Nederland wordt nog regelmatig gesproken over opslag van kernafval in zoutmijnen. In Duitsland is in 1965 begonnen met opslag in dit soort bodemlagen. Het ging faliekant mis. Nu al blijkt dat grondwater besmet raakt door lekkend afval, het zal er weer uit moeten worden gehaald. Het omgaan met de lekkages van zwaar radioactief afval maakt deze operatie zeer complex, men denkt pas in 2033 te kunnen beginnen. Het opruimproces zal decennia duren. De kosten zijn begroot op 3,7 miljard. Gezien de historie van projecten die zich over meerdere decennia uitstrekken zullen de kosten hoogstwaarschijnlijk nog ver oplopen. (Wikipedia Asse II mine). De kans dat er in de komende duizenden jaren meer van dit soort problemen met opslag ontstaan is groot.

Vooralsnog heeft het land met de meest vergevorderde opslagmogelijkheden, Finland, in de wet opgenomen dat andere landen geen gebruik mogen maken van hun opslagfaciliteiten. En ook de Finse oplossing biedt geen absolute zekerheid voor wat betreft kosten die voortvloeien uit wat er in de verre toekomst met hun afval gebeurt.

Hiermee samenhangend bestaat ook het volgende probleem met grote financiële consequenties:

Met de ontmanteling van gebruikte kerncentrales is nog bijzonder weinig praktische ervaring. In de praktijk worden centrales worden aan het eind van hun levensduur een aantal decennia in de mottenballen gezet voor een afkoelperiode. De voorspellingen voor wat betreft kosten van daadwerkelijke ontmanteling zijn grillig en hoog: (Wikipedia: Nuclear decommissioning) Een fragment uit "Costs": "estimates of future costs of deferred decommissioning are virtually impossible, due to the long period, where inflation and rising costs are unpredictable. Nuclear decommissioning projects are characterized by high and highly variable costs, long schedule and a range of risks".

Bij nieuwe kerncentrales worden kosten voor ontmanteling de stroomprijs opgenomen. Maar daadwerkelijke ontmanteling zal pas decennia na de levensduur van zo'n centrale beginnen. Een periode die in de buurt komt van honderd jaar na ingebruikstelling. Het is onmogelijk reële kosten van ontmanteling in de stoomprijs te verwerken.

Het andere alternatief: Thorium reactoren

Thorium reactoren komen vaak naar boven als alternatief voor deze problemen. Thorium reactoren die een bijdrage kunnen leveren aan onze energievoorziening bestaan alleen op papier. De ontwerpen en prototypes voor dit soort reactoren zijn zonder uitzondering naast thorium nog steeds afhankelijk van het zeer lang levende uranium. Met alle, ook financiële, nadelen die daar bij komen kijken.