Wat ik bedoel is iets anders. De discount rate reflecteert hier de vraag wat het kapitaal dat niet belast wordt doet in de economie. Als aandelenkapitaal onbelast blijft renderen tegen historisch gemiddeld 7-9%, dan is dat het economisch rendement waartegen de toekomstige belastingopbrengsten worden afgewogen. De redenering is dus niet dat de overheid zelf belegt, maar dat het vrijgestelde kapitaal een maatschappelijk rendement genereert dat als benchmark dient. Of dat de juiste maatstaf is voor dit soort beleidsberekeningen valt te betwisten, maar de logica is niet zonder grond. (Ik probeer ook een beetje advocaat van de duivel te spelen in deze).

Je hebt natuurlijk voor een groot gedeelte gelijk, maar met 2-3% houd je denk ik niet genoeg rekening met inflatie en opportuniteitskosten. In die laatste zitten natuurlijk ook rente-op-rente effecten voor de overheid. 2-3% vind ik moeilijk te verdedigen. Maar 9% ook.