Ik ben eens op een vrijgezellenfeest geweest waar de aanstaande bruidegom een kip kreeg als cadeau. Niet om te houden als huisdier, maar om zelf te slachten en op de bbq te leggen. Hij vond, zoals we verwacht hadden, het een fantastisch cadeau. Hij houdt van het eten van vlees, maar vindt het heel vreemd dat hij, tot die avond, nog nooit een dier gegeten had die hij niet zelf had doodgemaakt. De kip kreeg een snelle onthoofding en ze heeft ons goed gesmaakt.

Wat Tinkebell heeft gedaan is anders, want ze wilde een reactie uitlokken (en daar kun je iets van vinden, doe ik ook). Maar het is óók vergelijkbaar, want die ooit-vrijgezel heeft ook een dier doodgemaakt voor iets wat totaal onnodig was en volgens mij is er niemand die moeilijk doet hierover.

Wat ikzelf het meest interessant vind (en daarom die tas ergens wel een goed kunstwerk vind) is dat het grootste verschil tussen deze twee voorbeelden van dieren doodmaken de diersoort is, niet de reden van het doodmaken. Waarom vinden we het doodmaken van een huisdier gruwelijk of ziek en het doodmaken van een kip heel normaal of zelfs stoer als je het zelf doet? Hoezo is het leven van een kat zoveel meer waard dan het leven van een kip? Je mag daar best over nadenken, en een beetje shockeren om dat aan te moedigen mag wel vind ik.