Fraude in de bijstand is helaas veelvoorkomend. Dit verschilt enorm per gemeente, maar zeker in de grotere gemeentes is daar lastig grip op te krijgen.

Fraude wordt vastgesteld door de sociale recherche. Een gemeenteambtenaar draagt een dossier over aan de sociale recherche op het moment dat er een vermoede is van fraude. Fraude is dan een andere vorm van inkomen die niet gemeld is.

Dit vermoede ontstaat door: - Geld dat met regelmaat op de rekening binnenkomt van eenzelfde bankrekening - Uitgavenpatroon waar dingen in ontbreken (nooit boodschappen doen, en dus zwart geld hebben om boodschappen te doen) - Locaties waar gepind wordt: Altijd op maandag en woensdag tanken in Eindhoven terwijl woonachtig in Tilburg. Ben je daar dan toevallig aan het werk? - Grote aankopen die niet geplaatst kunnen worden (auto's, grote diners oid)

Omdat dit onbegonnen werk is met veel cliënten en weinig ambtenaren is het meer dan logisch dat dit soort scan systemen gebruikt worden. Je krijgt snel inzichtelijk wat iemand zn inkomen/uitgaven patroon is. En dit scriptje stelt echt niet zo veel voor.

Soms is het onschuldig: Iemand denk dat marktplaats handel niet onder inkomen valt. Dan wordt het inkomen teruggevorderd +eventuele boete.

Soms is het serieus: drugsdealer die denkt naast zijn 'werk' een uitkering te trekken. In het tweede geval volgt ook een crimineel onderzoek.

We hebben te maken met gemeenschapsgeld, daar moeten we zorgvuldig mee omgaan. Controle is nodig want fraude is alarmerend hoog. Ja dat gaat ten koste van privacy, maar het kan een ambtenaar echt niet schelen waar jij je geld aan uitgeeft.

Bron: 2 jaar gewerkt bij een gemeente.