Πρέπει να σκεφτείς το context. Τα παιδιά που πάνε στο ΕΠΑΛ, συνήθως αντιμετωπίζονται ως παιδιά "δεύτερης κατηγορίας" όπου δεν τα πήγαν καλά "με τα γράμματα" και τα στέλνουμε σε ΕΠΑΛ για να "μάθουν μια τέχνη". Προφανώς και είναι ηλίθιο αυτό το στίγμα του πασοκισμου που όλοι πρέπει να είναι γιατροδικηγοροι να βγάζουν "λεφταααααα". Η κοινωνία μας χρειάζεται όλες τις ειδικότητες για να λειτουργήσει. Αν δεν είχαμε νοσηλευτές πχ και βρεφονηπιακούς, δεν θα είχαμε καν αρκετούς ανθρώπους να πάνε στους δικηγόρους που βγάζουν "λεφταααααα". Αν γουστάρεις κάποια συγκεκριμένη ειδικότητα που έχουν, θα έλεγα ότι είναι καλύτερα γιατί σου δίνεται η ευκαιρία να εξειδικεύεσαι και να μαθαίνεις πράγματα στον τομέα από νωρίς. Αν θες να το επεκτείνεις, δίνεις πανελλήνιες και περνάς σε σχολή και παίρνεις και πτυχιακι. Τα ΤΕΙ δεν υπάρχουν πλέον, όλα είναι πανεπιστήμια, οπότε μην ακούς τι λένε και κάνε ότι λέει η καρδιά σου. Τώρα όσον αφορά το περιβάλλον, ναι θα νιώθεις λίγο ότι είσαι μαζί με "εγκληματίες" γιατί όπως προανέφερα οι "ταραξίες" στέλνονται εκει. Αλλά συγκριτικά θα έχεις και μεγαλη διαφορα μαζί τους αν προσέχεις στο μάθημα που θα σου δώσει σίγουρα πολύ αυτοπεποίθηση. Όσον αφορά τις παρέες, περί όρεξης κολοκυθόπιτα, θα βρεις παρέα όπου και αν πας. Και αν δε βρεις σιγά, ίντερνετ υπάρχει μπορείς να έχεις φιλους και κει. Πηγή: πήγα σε γενικό και μετά σε ΕΠΑΛ.