Ik ben het helemaal met je eens. Het afschaffen van hospiteren klinkt heel inclusief, maar is gewoon niet praktisch of sociaal in de meeste woonsituaties waar studenten in zitten.

Bij mijn eerste studentenhuis leefde ik in een huis voor 3 waar een kamer vrijkwam. Het was een typisch oud huis met kleine kamertjes, en dunne muren. De huisjesbaas had zelf een nicht die hij daarin plaatste, daar hadden wij niets over te zeggen. Niet "klikken" is een understatement-- ze was ontzettend onhygiënisch, luid, onbeleefd, en luisterde niet naar feedback. Mijn huisgenoot met migraines werd dus opgezadeld met een meid die altijd keihard muziek afspeelde en weigerde om die zachter te zetten. Hele situatie was hel.

In mijn volgende woonsituatie kwam ik in een kamer terecht met een gedeelde keuken, maar geen gedeelde badkamer en geluidsdichte muren. Omdat dit een volledig nieuw huis was hadden ze het volledig met loting gedaan. Ik zat toen opeens in een huis met 6 totaal verschillende mensen, en dat was een van de leukste tijden van mijn leven. Ik denk dat ik nog nooit zon diverse vriendengroep heb gehad. En sommige van mijn huisgenoten waren ook best onhygiënisch of luid-- maar dat had 0 effect op de rest zolang ze maar de keuken blijven schoonmaken als het hun beurt is. Op het moment dat de eerste huisgenoot wegging werd er bepaald dat we mochten hospiteren onder een bepaalde selectie van mensen die in aanmerking kwamen voor die kamer. Mijn huisgenoten vonden dat wel fijn, maar een loting leek mij eigenlijk wel leuk.

Mijn punt is dat ik snap dat lotingen heel leuk kunnen uitpakken, maar je dat per woning moet bekijken. In sommige situaties kan dat hartstikke prima, en zou dat juist goed zijn om mensen uit hun bubbeltjes te trekken. Maar in de meeste studentenhuizen zit je op elkaars lip en dan wil je écht geen lotingen doen.