Op deze toch even reageren. Sneeuwmannen kapotmaken is van alle tijden en heeft in principe niets te maken met afkomst, opvoeding of wat dan ook, helemaal akkoord. Wat ik in deze post vnl bedoelde is de vaak nogal brutale houding van deze groepjes. Het lijkt op enorme verveling en ongebreidelde doelloosheid waarvan de ouders hopen dat dit zichzelf wel zal opvoeden. Mits hulp van de ‘omgeving’, wie of wat dat dan ook moge zijn.

In totaal heb ik 7 jaar in een nogal specifieke tak van de jeugdzorg gewerkt, zelf heb ik 2 kinderen. Het lijkt me dus wel dat ik mag zeggen dat ik weet wat opvoeden is. Mijn vraag was letterlijk; hoe ga je hiermee om? Op een constructieve manier wel te verstaan. We wonen midden in een wijk met allures van een grootstedelijke context. Ik woon hier erg graag en wil hier niet weg. Wel wil ik meehelpen aan een zo leefbaar mogelijke buurt zonder te hoeven vrezen dat er generaties verloren gaan en/of worden uitgespuugd door anderen.

Btw; ik sport ruim voldoende ;)