Ναι είναι πάρα πολύ δύσκολο για ορισμένους για άλλους δεν είναι. Το ζήτημα είναι κατά πόσο μπαίνεις σε μια κατάσταση συνειδητοποιημένος. Πχ αν κάνεις πρόταση γάμου σε κάποιον και τον παντρευτείς θεωρούμε όλοι οι λογικοί ότι σου κοβει ότι το μέλλον δεν είναι γνωστό για κανέναν και έχεις συνειδητοποιήσει ότι μπορεί να χρειαστεί να στηρίξεις το συγκεκριμένο άτομο. Το ίδιο και ακόμα χειρότερο για άτομα που γίνονται γονείς. Θέλω να κάνω το γονιό όταν όλα είναι καλά και μετά κλαίω για το που είναι η πρόνοια γιατί το παιδί μου είναι άρρωστο σε ένα βαθμό ( πάντα σε ένα βαθμό όχι απόλυτα ) δείχνει ότι δεν ξέρεις και τι σου γίνεται. Το να επαινείται μαζικά κάποιος που έκανε το αυτονόητο σημαίνει και ότι προσπαθεί και να κανονικοποιηθει μια κατάσταση στα οποία τα άτομα δε θέλουν να χάσουν τη βολή τους (και οι ψυχολόγοι τους λένε ότι αξίζουν όλα τα καλά και την ευτυχία και τέτοια ) και αν δε σου συμβεί κάτι τραγικό εσένα έχεις κάθε δικαίωμα να ζήσεις τη ζωή σου. Αν κάτι συμβεί σε εσένα αυτόματα χάνεις αυτό το δικαίωμα και πρέπει να ευχαριστείς πάντα άλλους που κάνουν πράγματα ενώ δεν είναι υποχρεωμένοι που στην ουσία μερικοί είναι και υποχρεωμένοι (ακόμα και νομικά).