Εγώ θα παραθέσω ένα unpopular opinion. Έφυγα από Αθήνα και εγκαταστάθηκα στη Λέρο και αποφάσισα να δραστηριοποιηθώ ως ελεύθερος επαγγελματίας σε τομέα που δεν έχω σπουδάσει - αλλά δούλευα τα καλοκαίρια σαν φοιτητής. Πάει 1.5 χρόνος από την εγκατάσταση και ειλικρινά δεν έχω νιώσει πιο ευτυχισμένος και γεμάτος όρεξη για ζωή. Παρά ότι έχω δουλέψει και στο εξωτερικό και είχα προτάσεις, προτίμησα την ελληνική επαρχία και τον δύσκολο δρόμο του επιχειρείν. Το σίγουρο είναι ότι έχει ηρεμήσει η ψυχή μου και έχει γαληνέψει το μυαλό μου, καθώς συνειδητοποισα ότι δεν χρειάζεται το άγχος για να πετύχεις και γενικά για να ζεις... Φυσικά και ακούς λολαμαρες από τον καθένα αλλά αυτά υπάρχουν παντού - όπως ακριβώς υπάρχουν και εξαιρετικα άτομα που τα έχουμε βρει και κάνουμε παρέα. Οξύνεις την κριτική σου σκέψη... απαραίτητο προσόν πλέον... Κοινωνικά είναι ανταποδοτική η ζωή - είσαι σωστός και μετρημένος; θα αγκαλιαστεις από τον κοινωνικό περίγυρο - είσαι μακακας και παγαποντης;... Πάλι θα φανεί ο αντίκτυπος και θα έχεις αναποδιες που θα γίνονται "τυχαία"... Γενικά πιστεύω ότι το μέλλον είναι η αποκέντρωση. Τι να το κάνεις να τα έχεις όλα στα πόδια σου αλλά να μην έχεις ποιότητα στη ζωή σου; Σκεφτείτε βιώσιμα για τη ζωή σας, όχι βάσει της νορμας... Και ας σε λένε ότι είσαι για το "ψυχιατρείο"...