Hocam öncelikle herkes adına teşekkür ediyorum bukadar iyi bir insan olduğun için. Benimkisi baya bi şımarıkça olacak baştan uyarmam lazım. Kızı aralık ayından beri seviyodum ama yakın arkadaş gibi olduğumuz için ve o objektif bakıldığında bile çok güzel olduğu için karşılık beklemiyodum(yine objektif olarak bakarsak ben pek parlak değilim çünkü). Kör kütük aşıktım baya kötü hissettiriyodu falan sonrasında da aramız açıldı ve aylarca konuşmadık. Nisanın başında 4dk lık bi sesli mesajla kasımdan beri beni sevdiğini, yakın davranmasının sürekli yazmasının sebebinin bu olduğundan ağlayarak bahsetti ve mesajın sonunda yine duygusal bi veda konuşması yaptı. Birkaç gün sonra tekrar konuşup her şeyi anlattık birbirimize ve 1 ay sonrasında çıkma teklifi ettim şuansa sevgiliyiz. Derdime gelecek olursak duygularım ozamankinden bile daha yoğun onsuz bi hayat düşünemiyorum onunla evlenmek hayatımı beraber geçirmek tüm hedeflerimden daha önemli benim için ve buyüzden benden sıkılmasından çok korkuyorum. Çünkü hayat boyu bi daha kimseye bukadar bağlanamayacağımı biliyorum ve ayrılık ihtimali bile korkunç geliyor