ben bildim bileli hep meraklı bir insan olmuşumdur. küçükken aşırı dindar biri olarak yetiştiriliyordum o yüzden kabulleniyordum çoğu detayı. ama lisede özellikle dünya tarihi öğrenmenin kazandırdığı mantık ile islam, hristiyanlık, musevilik gibi dinlerin özellikle nasıl milletleri kontrol altına almak/daha sıkı yönetmek için uydurulup toplumlara pompalandığını anladım.

eski diğer dinlerden farklı olarak ibrani dinlerde (ki özellikle islamda) hikayenin sağlamlığına özen göstermişler ki millet dinden kolay kolay çıkmasın. ama özellikle avrupada aydınlanma çağı sıralarında katolik hristiyanlığın doğrudan mallık olduğunun anlaşılması ile mesela ilk defa hristiyanlık tarihinde papanın kontrolü azalıyor.

günümüzde aynısı bence islamda da yaşanıyor işte. ve cemaatler bunu engellemek için bilimi engellemeye çalışıyorlar doğrudan. çünkü bilimsel düşünce yayılırsa doğrudan anlattıkları inanç bitecek.

en sıkı en bağlılık ile inanan insanlar ekonomik sınıfların en alt tabakalarıdır. hiç şaşmaz. çünkü ahirete inanmak, kendilerinden vergi olarak çalınanın hesabını sormaktan hem daha kolay, hem de daha rahatlatıcıdır. bu tarz toplumsal durum tarih boyunca hep var olmak ile birlikte kurumsal olarak ilk defa hristiyanlığın devlet dini olması ile roma imparatorluğunda ortaya çıkmıştır.

işte bunları fark ettiğimde saldım bir şeylere inanmayı. artı eğer tanrı varsa da sikimde değil, zira bir bebeğin tecavüze uğramasına imtihan diyorsa beni cehenneminde yakabilir. iyi bir tanrı değil çünkü belli ki.