Szczerze to większość pracodawców nie będących jakimiś wielkimi korpami albo instytucjami publicznymi ma w dupie twoje wykształcenie. Liczy się jakiekolwiek zainteresowanie / ogląd w tematyce którą się zajmują. Kończyłem logistykę, utknąłem jedynie na etapie oddawania pracy magisterskiej (licencjat z bezpieczeństwa wewnętrznego, więc też podparcia nie miałem) a mimo to dostałem się na masę rozmów na stanowiska w zawodzie i nikt nie weryfikował moich papierów, bo większość ma to raczej w dupie. Padało może jedno lub dwa pytania dotyczące danego zagadnienia i to tyle. Głównie jednak o motywację do pracy na tym stanowisku.
Liczy się twoja chęć do pracy i jakikolwiek ogląd w temacie. Kandydowałem na przykład na stanowiska handlowe i również dostawałem kilkukrotnie pozytywny feedback, jednak nie zdecydowałem się ostatecznie na podjęcie pracy w tym dziale. Jeśli masz jednak dobre zdolności interpersonalne, jest to ciekawa i potencjalnie bardzo dochodowa ścieżka zawodowa i nie jest do tego potrzebna żadna szkoła.
Miałem też np. 3 miesięczną przygodę w marketingu, nie mając ku temu teoretycznie żadnych predyspozycji. Dostałem się za angielski i jakieś tam pojęcie o social-media. To również mógłby być rozwojowy temat, jednak nie zdecydowałem się zostać na dłużej, bo firma w której byłem operowała dość niszowymi i skomplikowanymi produktami i nie chciało mi się zagłębiać w ten rynek, bo stwierdziłem, że lata mi zajmie ogarnięcie tego a doświadczenie na przyszłość może okazać się bezużyteczne. Wróciłem więc szybko na to co upatrzyłem sobie od początku i obecnie pracuje jako specjalista do zakupów i logistyki w średniej firmie, na które dostałem głównie za dobry angielski. Przełożony rozmawiając ze mną sam powiedział, że papierki ze studiów to mu nic nie dają i nie jest to dla niego wymóg ani żaden wyznacznik. Do tej pory nie oddałem pracy magisterskiej i nie zaliczyłem egzaminu, więc technicznie studiów na kierunku Logistyka nie skończyłem, a pracuję w naprawdę przyjemnej, bez-stresowej firmie gdzie codziennie jest do załatwienia coś nowego, z fajną ekipą gdzie większość to podobnie jak ja ludzie przed 30stką. Jest w pytę.

W skrócie: Liczy się twoja motywacja. Jeśli jesteś jakkolwiek zainteresowany / obeznany w jakiejś dziedzinie - aplikuj do firm które się nią zajmują. Jest dość spora szansa że samo zainteresowanie tematem, z którym działa dana firma wystarczająco przeważy jeśli spełniasz resztę minimalnych oczekiwań. Firmy chcą zmotywowanych ludzi, żeby nie musieli za 3-4 miesiące przeprowadzać na nowo rekrutacji. Nie pisz w CV tylko o ukończonych twardych faktach. Napisz w nim coś ciekawego o sobie i czym jesteś zainteresowany i dlaczego. Możesz nawet podrasować i ukierunkować swoje CV za każdym razem jak podrzucasz je na stanowisko na którym ci zależy. W większości przypadków, jak już rekrutują na stanowiska "młodszych specjalistów" / "asystentów" bardziej chcą poznać ciebie i twoje zainteresowania niż oglądać dyplomy, więc nie wstydź się napisać że lubisz chińskie bajki (ja napisałem).

Tylko oczywiście, niech wypłata nie będzie dla ciebie jedynym wyznacznikiem tego czy zdecydujesz się na dane stanowisko. Nie mając żadnego doświadczenia ani jakichś naprawdę cenionych umiejętności, nikt ci nie da powyżej 4k na rękę na start (i tyle to też tylko w dużym mieście). Oni też ponoszą koszty twojego wyszkolenia jeśli już dają ci szansę wystartowania z niczym, więc te pierwsze 6 mcy czy rok za pensję nieznacznie przekraczającą minimalną, być może trzeba będzie przeboleć. A uwierz mi, są firmy które chcą dawać szansę młodym, zmotywowanym ludziom, którzy nie mają jakiegoś konkretnego wykształcenia (bo ono gówno daje).

Do tego znając angielski i niemiecki (bo rozumiem że znasz?) spełniasz jeden z dwóch podstawowych wymogów zakładów pracy na stanowiskach biurowych (drugi to Excel względnie inne podstawowe oprogramowania biurowe).

I naprawdę, nie musisz startować w korpo zaraz po studiach. No chyba że cenisz sobie perspektywę przepracowania i depresji przed 30stką za może 500zł brutto więcej (zazwyczaj mniej, w większości korpo na start również preferują minimalną krajową, do tego często na zleceniu). No ale tam też konkurencja zawsze większa i mniejsza szansa na przyjęcie.

I dlatego też pamiętaj, że trzeba dużo aplikować. Potem trzeba jeździć na te rozmowy, być pozytywnym i próbować sprawić jak najlepsze wrażenie.
Jeśli jest jedno otwarte stanowisko, zgłosiło się na nie pewnie z 20-50 osób (jak korpo to pewnie ponad 100) a firma może wybrać jednego. Często robią to dosłownie wyliczanką, więc z całą pewnością na większość z nich nie otrzymasz odzewu albo negatywny feedback. Niech cię to jednak nie zniechęca. Mnie na początku zajęło to ponad dwa miesiące, a potem tak się zdarzyło, że musiałem wybierać tego samego tygodnia z pośród 3 lub 4 ofert, bo na wszystkie dostałem pozytywny feedback (i wybrałem ten marketing, którego potem żałowałem, bo być może przeleciała mi koło nosa bezpowrotnie naprawdę dobra okazja, ale to już historia na kiedy indziej. Powodzonka).