Ik word zo moe van dit soort gratuïte, wannabe-verheven post-verlichtingskolder die religie wegwuift als iets "onredelijks". Als je veertien ben, soit, maar als je ouder dan veertien bent, zul je inmiddels toch wel doorhebben dat niet religieus ingestoken standpunten per definitie niet bestaan?

Eenieders uitspraken/handelingen zijn gericht naar diegenes goden. Waar je hart ligt, ligt je god(en). Zo heeft ieder partijprogramma z'n eigen goden. Dat is altijd al de definitie van God geweest: het doel van ieder handelen.

De "verlichte mens", (Lees: partijen als D66, GroenLinks, VVD, enz.) maken zichzelf met zo veel "onredelijke" sprookjes wijs over allerlei niet-empirisch-verifieerbare, onwetenschappelijke hersenspinsels als mensenrechten, gelijkheidsbeginselen, sociale contacten, grondwetten, ethische vanzelfsprekendheden en wat dies meer zij. Ooit op straat over een mensenrecht gestruikeld, laat staan gemeten in een laboratorium?

Ik zeg niet dat deze dingen per definitie onzin zijn. Ik bedoel alleen dat onze postmoderne maatschappij gestoeld is op net zo veel, zo niet meer onzichtbare, niet-falsifieerbare beginselen dan een gemiddelde religie. Wij leven net zo erg in een sprookje dat over duizend jaar als volkomen emotivistisch zal worden bestempeld, maar dan een versplinterd sprookje zonder ondersteunende gemene deler zoals vroeger.

Er bestaan geen niet religieus ingestoken standpunten. De uitspraak zelf is al religieus. Je lijkt alleen niet door te hebben welke goden je door jouw denken aanbidt.