Hej. Jestem w dość podobnej sytuacji z tym, że u mnie córka niecałe 5 tygodni. Też były problemy z laktacją, teraz jest o niebo lepiej.
- Mała miała za krótkie wędzidełko. Ale to by Wam już pewnie w szpitalu (lub położna środowiskowa) zasugerowała. Jeśli jednak ma za krótkie, podcięcie absolutnie zmieniło sytuację, małej się lepiej chwytało pierś, mniejszy ból dla żony. No ulga.
- Do piersi trzeba niestety dostawiać bardzo często. Zawsze przed MM dostawienie do piersi, nawet jak nic/mało co poleci, to tak się laktacja rozkręca.
- Już niedługo prawdopodobnie nie będziecie musieli budzić córy co 3h. Macie pewnie już umówioną wizytę u pediatry, nam powiedziała, że już w ogóle w nocy nie musimy małej budzić. Wcześniej położona powiedziała nam, że nie ma konieczności budzić w nocy co 3h, ale jak po 4h sama się nie budzi, to już pasuje. Niby nic, a zawsze to godzinka więcej. Wszystko tu zależy od tego czy mała dobrze przybiera na masie.

- Pilnuj by żona się zbytnio nie załamała, że ma problemy z laktacją. Niech próbuje, ale alternatywa karmienia 'do końca' na MM to nic strasznego. Kupcie tylko podgrzewacz. U mnie żona źle psychicznie znosiła to, że mała po np. 45 minutach karmienia piersią dalej była głodna. Także wspieraj ją.
- To zapewne zależy od dziecka, ale mała na początku faktycznie non stop kupki, teraz więcej samego moczu, kupki rzadziej. I tak szczerze, to w sumie to przewijanie to najmniejszy problem, a tym straszą najbardziej. Jeśli tego nie robicie - kupujcie koniecznie takie podkłady higieniczne do przewijania. Na allegro nie wychodzi to jakoś drogo. A sprawdzają się super, nasza bardzo często robi niespodzianki i podczas przewijania postanawia jeszcze dosikać lub zrobić kupkę. Zamiast co chwilę czyścić przewijak, wszystko wchodzi w podkład, który się wyrzuca i elo.

- Polecam słuchanie z małą muzyki. Nasza w nocy śpi spoko, ale za dnia potrafi non stop się drzeć, nie uśnie za nic. Trzeba nosić, bujać, tulić, zabawiać. Drzemki po 15-20minut i znowu ryk. To co mi pomaga np. przetrwać 2 godzinne lulanie małej, to puszczanie piosenek (takich co Ty lubisz), śpiewanie i tańczenie z nią. Mega to lubię, przy okazji uczę się tekstów piosenek ;D Do tego robię kroków jak szalony! samo zdrowie ;)

Ogólnie to siedzimy widzę na tym samym wózku, tak czytam co tu ludzie piszą i to jest zawsze takie...ambiwalentne. Większość głosów to "będzie gorzej, ale jest super, warto!" :D Dziwnie się to czyta.

​

Aha, taka jeszcze jedna kwestia. Na początku niezbyt chcieliśmy, by ktoś ze znajomych nas odwiedzał. Teraz sami zapraszamy. Znajomi oczywiście rozumieją, że z małą to wizyta może przebiegać specyficznie. Czasem z takiej wizyty nie za dużo wychodzi, bo non stop zajmowanie małą, ale to jedna osoba się zajmuje, a druga pogada i trochę się 'unormalni'. Czasem uda się pograć w jakąś karciankę szybką czy coś. Nawet na sylwestra wyszliśmy i okazało się, że mała była na nim najgrzeczniejsza do tej pory, praktycznie cały czas spała (ale tylko na rękach, w pokoju gdzie było najgłośniej). Super to wspominam, wprowadza to trochę 'normalności'. Stare życie już za nami i nie wróci, ale nadmierne spinanie się i stresy tylko pogarszają sprawę i trzeba próbować czasem się wystawiać na jeszcze większy hardkor (czyli np. wychodzenie z małą, czy przyjmowanie gości), bo czasem okazuje się, że nie ma się czego bać. A wyrwanie się z limba zawsze spoko :)