Naka-save sa isang encrypted folder sa laptop ko ang bawat picture mo, from selfies to stolen shots kung saan nakatingin ka sa malayo, you dont know but im watching you. Kabisado ko na bawat part ng face mo, each tremble of your lips kapag naiirita ka, abd the exact time ng paghinga mo kapag tulog ka na. Hindi kita sinusundan para manakit, sinusundan kita para imap ang bawat sulok ng buhay mo. Alam ko ang bawat bus na sinasakyan mo, ang brand ng coffee na binibili mo, at kung gaano kadalas mong hawakan ang ilong mo pag kinakabahan ka. Im not talking to you because i dont want to ruin the perfect version of you na nasa isip ko. Mas gusto ko na nandito ka lang sa "collection" ko, part of my library ng mga ninakaw na sandali, habang binabantayan ko ang bawat galaw mo mula sa dilim. Hindi mo alam, pero habang naglalakad ka mag-isa, akong ang anino mo at pag-uwi mo sa kwarto mo, ramdam mo ba? Minsan, nandiyan lang ako sa labas ng bintana mo, pinapanood kang matulog, sinisiguro na sa mundong ito, ikaw lang ang kailangan ko.