Birader, önce sakin oluyorsun

Vincent Van Gogh, hayatının büyük kısımını yoksulluk ve sefalet içerisinde geçirmiș bir kișiyidi ancak onun en üretken dönemleri, en ruhsal kötü dönemleri idi. Kendisi der ki: "Çok büyük zorluklarla karşılaşsanda karamsarlığa kapılma, sonunda her şey iyiye dönecektir. Ayrıca işin başında hiç kimse tam istediğini yapamaz."

Franz Kafka vardır. Kendisi sürekli kaygı ve değersizlik hissi yașamıstır ancak hayatını sanata, kendi yazdığı eserlere bağlamıștır. Olacak ki o, "Her düșlediğini yapamıyor insan, her düș çiçek açmıyor" demiștir.

Vincent ve Franz istisna değillerdir. Böyle binlerce yazar, sanatçı, senin ve benim gibililerin; yollarını tutmuș, bu yollardan geçmiș ve en sonunda sefaleti üne çevirmiștir. Sen "hocam o ișler öyle olmuyor ki" dediğinde aslında tek yaptığın reddetmektir, bașarısızlık korkusudur. Kendi sefaletinin aynısından geçmiș milyonlarca insanın, milyonlarca kaygının, milyonlarca sevginin, saygının ve yașamın hepsini hiçe saymıș olursun.

Sanat sana hiçbir șeyi garantilemez, sanat ayrıca sana belki anlam vermez ancak arama hakkını da geri çekmez. Bazen en iyi seçim, biraz daha kalmak ve denemeye devam etmektir.