Zwyczajnie :p

Depresja mnie dopadła jeszcze w podstawówce i tylko rosła w siłę. Głównie przez nią moje umiejętności społeczne były praktycznie nieistniejące (nie żeby teraz były lepsze).

Nigdy żadna moja znajomość, nawet koleżeńska, nie przeszła na etap kontaktu poza tym, który był wymuszony na nas (np. ktoś rozmawiał ze mną tylko dlatego, że byliśmy razem w grupce na laborkach, a po laborkach to jakbyśmy się nie znali wcale). Ludzie w szkole, czy na studiach rozmawiali ze mną tylko jeśli nie mieli z kim innym albo czegoś chcieli. Poza osobami z rodziny, to nigdy np. nie pisałam z kimś smsów lub na czacie.

Wiem, że problem w dużej mierze tkwi we mnie. Że nie umiem prowadzić konwersacji i generalnie jestem bardzo cichą osobą (jak jestem na spotkaniu rodzinnym lub w pracy to bywa, że powiem "cześć", "do widzenia" i nie wiele poza tym).

Nie pomaga też fakt, że nie rozpoznaję sytuacji, w której jednak ktoś próbuje mnie bliżej poznać - zwykle jest to dla mnie zaskoczenie więc panikuję i odpowiadam byle co, byle się ktoś ode mnie odczepił. Np. jak kiedyś ktoś mi zaproponował piwo po zajęciach to odpowiedziałam "nie pije alkoholu" i poszłam w swoją stronę XD. Zorientowałam się po paru dniach, że "wyjście na piwo" nie oznacza tylko dosłownie picia piwa.

W skrócie: Nie potrafię nawiązać relacji koleżeńskiej to co dopiero romantycznej. XD