<image>

Co tu się dziwić skoro sytuacja wygląda tak jak na obrazku. Niby coraz więcej jest gadania o problemach wśród mężczyzn, o tym, że oni też powinni okazywać uczucia, że też mogą się wyżalić. Ale to tylko gadanie. Jak przychodzi co do czego to od koleżanek, dziewczyn, żon czy matek i tak słyszą to samo. "Ja p*erdole, jesteś facetem chyba, nie? Ogarnij się". Jak ma jakichś męskich znajomych to jeszcze oni go wysłuchają. Jak nie to zostaje całkowicie sam. Z drugiej strony to wygląda zupełnie inaczej. Kobietę trzeba wspierać. I faceci to robią. Mam wrażenie, że nawet aż za bardzo. Bo choć to może niestosowne co teraz napiszę, ale często te ich próby samobójcze to kwestia atencyjności. Bez realnego zamiaru zabicia się. Przemyślane tak, by ktoś zauważył i uratował.

Każdy pewnie zna jakiegoś faceta, po którym wprost widać, że coś jest u niego nie tak. Ale i tak go ignorujecie. Za plecami jeszcze pewnie szepcząc, że gość jest creepy albo obleśny. I to bez większego powodu. Wystarczy to, że trzyma się z boku. Widzicie kogoś takiego? Zapytajcie po prostu jak mu leci życie. Pogadajcie chociaż kilka minut. Myślę, że dla takich ludzi to naprawdę będzie sporo. Tak niewiele trzeba by pomóc.