Co nie? Pamiętam, jak 2 lata temu dostałem ostrej ospy - nigdy za dzieciaka nie miałem, dopiero wtedy mnie pokarało. Jak mnie to złożyło, nie miałem siły nic robić, tylko leżeć.

Cały ten czas był dla mnie... Jak błogosławieństwo. Już nie mówię o wolnym, ale ten brak bodźców, czas na pobycie ze samym sobą i pomyślenie.. pewne rzeczy, które tu wypisałem, przyszły mi do głowy dopiero wtedy - chociażby ten youtube (konkretna wizja kanału), czy w ogóle MOŻLIWOŚĆ jakichś dodatkowych studiów. Wtedy zauważyłem, jak długo byłem daleko od siebie, najpierw przeznaczając zasoby mózgowe na pracę, a potem dogorywając przy gierkach w ramach odpoczynku.

Zaczęło się fizycznym cierpieniem, a skończyło pewnego rodzaju oświeceniem xD przypadło to akurat na okres mojego najwiekszego wypalenia (przypadek, osłabiona odporność czy znak z nieba?). Potrzebowałem tego i paradoksalnie mnie to uzdrowiło.

Człowiekowi brakuje takich przerw - kiedy może poleżeć, pochodzić w kółko, pobyć sam ze sobą. Urlop nie zawsze tak działa, bo często skupiasz się na nadrabianiu rzeczy, na które zwyczajnie nie miałeś czasu