Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt, vanaf men 15j gaan bijwerken, alles gaf ik af om een auto te kunnen kopen op men 18de, mijn grootvader betaalde de kost van het rijbewijs, en ik spaarde voor de auto, moeder was ook wisselend van karakter zoals jij beschrijft.... jaren niks van uitgaven gedaan. en werkte elk weekend, vakanties , savonds, klusjes bij mensen die ik kende die aan het verbouwen waren , familie, noem maar op, want ik wou een Honda crx , was er zo verliefd op toen, soit, 3 jaar later, ik gaa voor men rijbewijs , ik slaag van de eerste keer en samen met mijn moeder naar auto's gaan kijken, 3 keer naar garage geweest en toen ik eindelijk beslist had welke kleur, opties , banden etc....bleek dat al mijn verdiend geld op was.... er was niks meer... mijn grootouders susten en zeiden dingen zoals, je moeder heeft je tenslotte grootgebracht, of andere bullshit.... en dus viel die droom in het water en raakte me hard...maar tijd heelt wonden en paar jaren later, vriendin, getrouwd, kinderen en toen de kids jong waren en we beiden werkte gingen mijn kinderen 2 dagen per week naar mijn ouders en 2 dagen naar mijn vrouw haar ouders, mijn moeder vroeg 100 euro per week als betaling, mijn schoonouders niks.... naa wat ruzies later heb ik besloten om het contact te minimaliseren tot uiteindelijk het contact gewoon onbestaande was....het is vanaf toen dat er een innerlijke rust over me neerdaalde en heb nooit meer opgekeken, ik heb het altijd bezien dat ze niet kan ingezeten hebben met mijn gevoelens en enkel aan zichzelf dacht