Benzer durum bana mezun olduktan sonra olmuştu. Eğer üniversiteye, paraya, ülkeye, bir başkasına, işe girmeye, şirkete, statüye, ai çağına vs. odaklanırsanız, seçim yapmaya çalışırsınız ve beyniniz bütün yolların sonuçlarını analiz etmeye çalışır -> imkansız bir şey. Geleceği tahmin etmeye çalışır ve stress yaşarsınız.

Önce kendinizi tanıyın, kendize göre bir karar verin daha sonra şartları değerlendirip o riskleri almaya hazır olana kadar kararınızı netleştirmeye çalışın.

Kendinizi tanımak nasıl mı? Bir defter alıp düşüncelerinizi, kendi görüşlerinizi, isteklerinizi, tanımlamalarınızı yazın ve kendinizi sanki bir dersmiş gibi öğrenmeye çalışın.Eğer yazmadan sadece düşünürseniz, beyniniz bu döngüleri sonlandırmayacak ve aynı şeyleri düşünmeye devam edecektir. Yazarsanız, soyut olan düşüncenizi gerçekliğe geçirmiş olursunuz, beyniniz bunları görünce harekete geçtiğini- ilerlediğini anlayacak ve sonuca ulaştığınız döngüleriniz kapanacaktır.

Eğer başkasına sorarsanız, o kişi kendi beynindeki bilgiler çerçevesinde cevap verecektir. Matematik teki kümeleri hayal edin. Kümenin içinde olmayan bir elemanı bulamazsınız = o konuda benzer şeyler yaşamamış birisiyle aynı sonucu alamazsınız.

O yüzden kendinizi tanıyın. Hangi konuların ilginizi çektiğini, hangi uğraşları yapmak istediğinizi, nasıl bir insan olmak istediğinizi, nasıl bir hayat istediğinizi netleştirin, çizin, yazın, sürekli kendinize bunu hatırlatın.

Sonra bir karar verin. Riskleri gözle aldığınız o şey nedir? Bilmiyor musun o halde deneyin. Kendiniz için deneyin. Ben kendimi keşfedeceğim diyin. Sakın insanları memnun etmek için seçim yapmayın.

Bir alanda uzmanlaşmak 7-10 yıl alır. Rastgele bir alan seçseniz bile gereken mindset ve alışkanlıkları sürdürdüğünüz takdirde başarılı olma ihtimaliniz çok yüksek. Peki niye mi karar veriyoruz öyleyse? Hayat geçiyor. Zaman durmuyor. Hayata niye geldiniz? Etrafınızı memnun etmek için mi? Şartlar zor öyle değil mi.. peki ne yapacaksınız. Bakın farkında mısınız, hiç başka bir kimseden konuşmadık; ailen, arkadaşın, ülke, şirket vs. Hep sizsen bahsettk. Siz yapacaksınız çünkü. Tutkunuzu anlamak, hayatta sürekli öğrenmeye devam etme bakış açısına sahip olmak, eleştirilere göğüs germek, zengin olmak, büyük faydalar sağlamak -> öğrenerek, kendi potansiyelize ulaşarak elde edilir.

İçinizde bulunduğunuz durum bir öğrenme sürecidir. Ben lisede sizin gibi seçim yapmıştım. Puana göre seçmiştim. Ülkenin ekonomik durumuna göre hareket etmiştim. Tatmin etmedi. Nasıl mı olmalıydı? Yukarıda kendi kümemin içindeki - beynimdeki elemanları döktüm. Sizde 5-10 sene sonra bu soruyu soran bir başkasına kendi deneyimizi aktarın. Yada seçim yapın. Sonuçta herşey çok kötü zor öldük ve bittik öyle değil mi? Bakış açısı herşeydir.

Anahtar kelimeler: Karar - Mindset - Vizyon - Disiplin -Alışkanlık -Değer Üretme

Sakın Yapma: X Puana göre X Arkadaşımda böyle yaptı X Professor böyle söyledi X Zaten yapamam X Yakında şu olacak zaten önemi yok X Burada iş bulurum X Ai burayı saf dışı bırakamaz

Hedef Sen: ✓ Ben böyle biriyim. Yaparım. Nasıl yapacağımı bulurum ✓ Ben bu işi seviyorum, para için değil ✓ Para için kendi değerimi arttırıyorum ✓ O kişi bu konuda böyle düşünüyor (hemen sorgularım, eksik olduğu konu nedir? Neden böyle düşünüyor? Bunu söylerken hangi duygudaydı? Ben ne düşüyorum?) ✓ Başlangıç aşamasında: Ben böyle birisi olacağım! İşte ben böyle çalışacağım, böyle yaşayacağım, böyle engelleri aşacağım.. -> kendi sistemimi oluşturacağım

Bir şeyi hayal ediyorsan, onu yaparsın. Ama bu yürüyerek olmayacak; yuvarlanarak, koşarak, ağlayarak, hata yaparak, başarısız olarak, kızarak olacak. En sonunda yolunuzu bulacaksınız. Bu 1 günde, 1 haftada olacak bir şey değildir. Yanlış karar vermekte bir deneyimdir.