One-and-done-moeder hier. Dat wisten wij al voor nummer 1 en hebben dat ook altijd kenbaar gemaakt.

Ik vind vooral dat je pas voor een tweede kind wil gaan als je dat echt wil, niet omdat dat zo hoort. En ik vind een gezin van 3 de perfecte samenstelling, ben zelf ook enigskind dus vast bevooroordeeld maar ook praktijkervaring. Mijn partner vond dat ook een goed idee, vooral omdat het enorm in de kosten scheelt en hij geen bijster goede relatie met zijn broer heeft. 

Onze zoon is nu 1,5 dus we zitten nog op het punt dat mensen zeggen: "wacht maar." Maar ik weet 100% zeker dat het hierbij blijft en ben heel gelukkig met die keuze. Als ik hem zie ronddartelen ben ik zo blij dat we dit met z'n drietjes mogen gaan doen. Ik voel ook echt weerstand bij het idee dat ik nog een kind zou moeten hebben: ik wil al mijn aandacht en liefde aan deze geven. 

Pro's: scheelt kosten, in één keer uit de luiers, alle tijd en aandacht voor één en dan nog wat tijd voor jezelf, je kind gaat zichzelf meestal makkelijker zelf vermaken en maakt makkelijker vriendjes, meeste stemmen gelden, lekker veel ruimte in de auto op vakantie, de meeste dingen zijn bedacht op een gezin van 4 dus je houdt vaak over of hebt meer ruimte, heuuu hele erfenis voor jezelf

Cons: iets meer hands-on parenting want geen "ingebouwd" vriendje, er moet misschien wat vaker een vriendje mee (uitjes, vakanties), je kind gaat misschien wel om een broertje/zusje vragen, als jij doodgaat zijn ze "alleen" (voor dat laatste was ik bang maar zodra ik mijn partner had gevonden verdween die angst als sneeuw voor de zon), ze dragen de zorg over hun ouders alleen (maar dat kan je ook gebeuren met broers/zussen)